top of page

The Martian Chronicles

Foto del escritor: Gabriela Solis
Gabriela Solis
2 abr 2022
2 min de lectura

A veces una llega a un clásico 34 años tarde; qué se le va a hacer. Me sorprendió descubrir que en realidad este breve y entretenido libro tiene muy poco que ver con la ciencia ficción. A Bradbury no le interesa teorizar sobre cómo son los marcianos, su forma de vida o conocimiento: Marte es sólo un pretexto para hablar del potencial destructivo de la humanidad.


A través de las crónicas, leemos cómo los humanos colonizan un mundo nuevo sin intentar comprender a sus habitantes y cómo en lugar de aprender de ellos insisten en imponerles su forma de vida. Al principio, los marcianos ofrecen algo de resistencia por medio de una técnica interesante: la telepatía y la alucinación. En vez de atacar a los humanos con armas, los hacen creer que ven a sus padres/hermanos/esposas que habían muerto y han vuelto a la vida en Marte. Una vez que se sienten completamente en confianza, les matan. Es interesante proponer que lo más eficaz para desarmar a un enemigo son las emociones, los recuerdos, y el amor.


Los marcianos logran acabar así con las primeras expediciones humanas, hasta que una enfermedad humana, la varicela, acaba con la civilización marciana (españoles, viruela y Tenochtitlán, anyone?). Aunque este libro se publicó en 1950, el resto de las crónicas lidia con temas que son espeluznantemente contemporáneos: racismo/nacionalismo, guerras nucleares, la tecnología como escape de la soledad.


Al final, la Tierra dejar de existir gracias a una guerra nuclear y sólo unos cuantos humanos consiguen escapar a Marte. Unos de ellos son una familia con tres hijos, y esta cita del padre resume bien la filosofía del libro entero:


“Life on Earth never settled down to doing anything very good. Science ran too far ahead of us too quickly, and the people got lost in a mechanical wilderness, like children making over pretty things, gadgets, helicopters, rockets: emphasizing the wrong items, emphasizing machines instead of how to run the machines. Wars got bigger and bigger and finally killed Earth”.

2 comentarios


bentiecesav.a.ge54.62
27 ago

ty le keo mình thấy bạn bè hay nhắc nên tiện tay bấm vào coi thử thôi. Không phải kiểu vào để ngồi nghiên cứu hay chơi gì đâu, mình chỉ lướt qua xem trang nhìn có dễ dùng không. Vừa vào thấy giao diện khá sáng sủa, khoảng trắng vừa đủ nên không bị ngộp mắt. Mình để ý mấy phần nội dung họ chia theo từng khối rõ ràng, kéo xuống vẫn theo mạch chứ không bị loạn. Có cái bảng thông tin dạng cột nhìn gọn, liếc một cái là hiểu ý chính, khỏi phải đọc dài dòng. Menu đặt chỗ dễ thấy nên chuyển qua lại vài mục cũng nhanh, không phải mò. Nói chung nhìn…

Me gusta

bentiecesav.a.ge54.62
21 ago

Bài viết dễ đọc và gợi nhiều cảm hứng, cảm ơn bạn đã chia sẻ; bạn mình gửi link nên mình ghé xem. Dạo này mình cũng hay để ý cách các nền tảng giải trí online sắp xếp giao diện, chủ yếu nhìn bố cục chuyên mục và cách họ trình bày dữ liệu cho dễ lướt. Mình tiện tay gom vài thứ hay dùng vào một trang riêng để tra nhanh, ai cần thì ghé https://www.grepmed.com/Soicauxsmbpro

Me gusta
bottom of page